Meg Gardiner – The Nightmare Thief

A week ago, I started reading the first chapters of Janet Evanovich’s Wicked Appetite but when a received a text message from my brother saying he’ll buy me dinner I abandoned reading and rushed to the mall. Haha. Since I was a few minutes early, I went straight to Powerbooks and stumbled on this book while waiting for my brother. One of the reviews at the back of the book caught my eye. It goes something like “If you read (insert several authors here) and Janet Evanovich, you’ll think Gardiner is a gift from heaven.”

Hmmm. Interesting. I grabbed the book, sat on the corner and started reading…

I finished three chapters before my brother finally arrived. He needed to remind me that I was hungry before I got up and started to think about dinner. Haha.

I was able to finish reading the book last night. The book was so intense that I stayed up until 1AM just so that I could finish it. There were parts where I find myself holding my breath. The end of every chapter is a cliff hanger, making it really hard to put it down.

The Nightmare Thief spelled adventure from the first page to the last. Autumn Reiniger’s 21st birthday is coming and rich daddy decided to buy her a game at Edge Adventures. A simulation game wherein she gets to be whoever she wants to be and she chose to experience a life of crime. Edge Adventures alerts the police that a simulation game is underway so that the screams and car chase or whatever will be ignored. Unfortunately, the actual bad guys used this to kidnap Autumn and her friends to take them to an adventure where their lives are at stake.

Gardiner sure know how to keep you engaged in the scene. If you are looking for an adventure, grab Gardiner. Her style is very different from Evanovich. Evanovich works show a lot of humor while Gardiner focuses on the action and survival.

I think Wicked Appetite needs to be returned to the bookshelf for now. I’m still pumped up for action and plan to go read more of Gardiner’s work once I get some work done. (I needed to put of my chores yesterday to finish the book ^___^?)

 

Advertisements

Bacolod – Shopping ng pasalubong (Day4)

Huling araw na namin sa Bacolod kaya ang agenda namin ay bumili ng pasalubong. Maaga ang flight ni Gel kaya maaga din kaming gumising para makabili ng pasalubong. After breakfast, dumeretso na yung mga pupunta pa ng palengke at kaming mga naiwan ay pupunta na lang sa Virgie’s. Dun na lang daw magkikita.

Ang problema lang, hindi alam ng mga locals dun ang Virgie’s kaya naligaw nanaman kami at nagpaikot-ikot sa bayan. Buti na lang nakasalubong namin sila Mi na nauna sa palengke at nakita din namin ang Virgie’s. At pagdating namin, sarado pa. Pinadaan kami sa likod para makapasok at makapamili na. Hongsosyal. Second time na pinagbuksan kami ng saradong tindahan. Panic buying kaming lahat. Haha.

Pagbalik namin ng Saltimboca, dumating na ang sundo namin pabalik ng Silay. Hindi na si Uncle Sam ang driver namin dahil pinagpalit nya kami kay Xian Lim. Tsktsktsk. Hinatid muna namin si Gel sa airport at bumalik kami sa Winbelle. Kumuha kami ng isang room para may lapagan kami ng gamit habang nagiikot sa city sa huling pagkakataon. Yung malaking room ang binigay samin ni ate para magkasya lahat ng gamit namin. Yan ang customer service! ^__^

Naghiwalay ang grupo, yung second group pinuntahan si Sir Mon habang kami ay magiikot nung mga hindi namin napuntahan nung first day.

First stop: Bernardino Jalandoni House Museum. Sa dami ng ancestral houses sa Silay, tatlo lang ang bukas sa public at ito na yung third. Php50 ang entrance fee at may kasama ng tour.

Pagpasok sa museum, medyo may kilabot factor na. Gusto ko na lumabas agad agad. Lalo na nung nakita ko ang kwarto na naglalaman ng doll collection ni Ms. Bella Galang. Oo, takot ako sa mga dolls…

Kating kati na ako umalis ng kwartong yun kaya umakyat na kami at hindi na namin inantay yung guide namin kasi nageentertain pa sha ng ibang guests.

Ang favorite ko ng Jalandoni house ay…

Santol Roots… Seriously…

Hindi na talaga namin tinapos yung tour at binalikan namin yung San Diego Pro Cathedral para dun sa mga hindi pa nakakadaan. Tapos hinanap din namin yung Cinco de Noviembre marker na nabanggit nung guide sa Jalandoni.

Tapos hinanap na namin ang Emma Lacon’s Pastries na across ng BPI na green gate. Bahay lang pala yun at walang kahit anong sign sa labas kaya good luck talaga sa paghahanap. Medyo hindi pa kami sigurado kung tama yung green gate na pinasok namin pero nung paakyat na kami ng stairs, naamoy na namin ang goodies sa loob. Ang bango bango!

Eto na ang Pili Squares… Magsisisi ang bumili ng half neto sa sobrang sarap. Kahit ito lang ang iuwi mong pasalubong, solve na.

Bakit ba half lang ang binili ko. Dapat mga tatlong whole….

Empanada and Panyo-panyo

Masarap din yung empanada. Half cooked pa lang pero pinatulan na namin, pwde naman i-fry or i-bake pagdating sa bahay. Binigyan din naman kami ng instructions kung pano lutuin pagdating namin sa Manila.

Fresh Lumpia

Winner din ang fresh lumpia nila kahit walang sauce. Bumili kami para kainin sa lunch. Dinaanan din namin ang El Ideal (sa wakas!) para matikman ang Guapple Pie. Masarap! To think hindi ako fan ng guava, natuwa ako sa Guapple Pie. Kaso medyo mahirap shang iuwi. Baka warag warag na pagdating mo ng Manila… Unless isang buo ang iuuwi mo…

Nauna na ang dessert bago kami maglunch sa Tama Plaza. Medyo malayo sha dahil sa tabi pala ito ng dagat. Fresh sea food!!! Yummmm!!!

Stuffed squid ❤

Sizzling squid

Mura na masarap pa. Good for two ang isang order. Kahit na nakapag dessert na kami, ang dami pa din naming nakain na squid at shrimp. Busog na busog kaming lahat sa pagkain at sa tawa. Ayus!

Kinontrata na namin yung isang van para daanan kami sa Winbelle ng 2pm para ihatid kami sa airport bago kami bumalik sa Winbelle. Konting kwentuhan kung anong nakita nung second group sa bahay ni Sir Mon.

2pm bumaba na kami para antayin si koya. Nagpapanic na kami kasi 230 na wala pa si koya. Buti na lang dumating sha bago kami maghanap ng ibang masasakyan papuntang airport.

BYE BACOLOD! WILL COME BACK SOON!

 

 

Bacolod – Danjugan, Bacolod City Tour (Day 3)

Sorry uber late na yung post. Busy much sa work eh…

 

Check out sa Winbelle. Sa Bacolod City na ang punta namin sa araw na ito. 5am dumating na si Uncle Sam para dalhin kami sa Danjugan.  Dumaan kami sa drive thru para sa breakfast dahilt mahaba haba ang lalakbayin namin. Ang estimated travel time namin ay apat na oras lang naman. Given na past 5am na kami umalis sa Silay, nakarating kami sa Antol, Bulata nga mga 9am. Naks. Iba talaga ang powers ni Uncle Sam. XD

Boat ride for 30 mins bago marating ang Danjugan Island Marine Reserve and Sanctuaries.

Padating namin sa Danjugan, sinalubong kami ni Kuya Roger at may brief introduction tungkol sa Danjugan. Sayang daw kasi aalis na kami ng 2pm. Ang dami naming hindi makikita sa Danjugan. Dapat daw isang buong araw ang stay sa Danjugan. Sayang, gusto ko pa naman makita ang sunset sa Danjugan.

Nice! ❤

Maglalakad daw kami sa gilid ng dagat. Mababasa daw ang mga shorts namin kaya naghanda na kaming mabasa. Sabi ni Kuya Roger mababaw lang. Kaya nagtawanan kami nung umabot na sa dibdib namin yung tubig tapos yung isang kasama namin nagtreading na. Wahaha. Yun naman pala ang mababaw. XD

Sa dami ng iba’t ibang tawag sa mga area sa Danjugan, ang tatatandaan ko na lang ay ang Bat Cave. Ang daming iba’t ibang beach. Yung isa pinupuntahan daw ng mga sea turtle, yung isa naman binibisita ng mga baby shark pag summer. Gusto ko makakita ng baby shark!

The Bat Cave

Pagkatapos namakita ang sang katutak ng mga paniki, bumalik na kami para sa merienda na kasama sa package namin: Fresh buko saka turon.

Busog na kami at dumeretso na kami sa snorkeling at kayaking. Dahil limited ang kayak, salitan na lang. snorkeling muna kami.

Sobrang ganda ng snorkeling spots nila. Sayang wala kaming underwater camera. Yung guide namin sa snorkeling nakipaglaro pa kay Nemo. Kinuha nya mula sa ilalim ng dagat at dinala samin. May peek-a-boo pa kami kay Nemo! Cute! Tapos binalik din ni Kuya si Nemo sa ilalim. Gaya sa Carbin, may mga giant clams din na buhay! Ang dami daming kulay. Sabi nga ni Mi, pwedeng itapat sa Coron. Sa Coron daw madaming isda pero dito mas madaming klase ng isda. Yung iba nga daw dito lang nya nakita. This is  coming from someone na madami ng nakitang lamang dagat sa buhay nya. Haha.

Napagod na kami sa pagsnorkeling. Lumalakas na yung current at hindi na kami umaandar pag lumalangoy kami. Sinundo kami ni Mi ng kayak kaso mashado kaming mabigat ni Dha kaya ikinuha na lang nya kami ng tag-isang kayak. Lagot. Pano ako aaykat?

Mi: Dali. Sakay!

Rio: Pano? Babaliktad!

Mi: Hawak ko. Dali.

Rio: *half way na nakasakay* Hindi kaya!

Mi: Mabibitawan ko na. Dali!

Nakasakay naman ako, kaso nga lang nakadapa ako sa kayak. Ginawa kong surfboard ang kayak. Fail. Hahaha. Nung nakaupo na ako ng maayos, si Dha naman ang tinulungan ni Mi makasakay ng kayak nya.

Race daw. kaso gaya nung nangyari sakin sa CME, kung san san pumupunta yung kayak ko. Tapos hindi rin ako marunong magpark. After 10 years, naipark ko din yung kayak ko sabay sabi ng mga kasama ko na babalik na daw kami para sa lunch. Sheesh. Haha. Nagkayak na lang kami pabalik tapos yung mga nagsnorkeling sumakay ng bangka.

Lunch!

After lunch, medyo madilim na at umaambon na. Pinapili kami ni Kuya Roger kung anong gusto namin gawin, snorkeling sa ibang spot or sa beach na lang. Kung kanina lang hindi na kami makaandar sa paglangoy sa lakas ng current, napagkasunduan na nagpunta na lang kami sa isa sa mga beach ng Danjugan para mag pictorial at magpractice ng…

Hindi namin pinagtatawanan yung kasama namin na nalulunod…

At hindi din yan nagpapanggap na bangkay na lumulutang…

HAIR FLIP! Idol namin si Luke kaya nagppractice kami para sa next surfing experience namin. Hahaha. Masakit sa ilong ha. At tatlong beses nila akong inuto para gawin yun. Oo. Nagpauto ako ng tatlong ulit. Hahaha. At dahil hindi ginawa ni Honeylette ang hair flip, may utang siyang Calea cake samin.

Sayang walang maayos na picture para makita ang goal namin na hair flip.

Habang busy kami sa pagpractice ng hair flip, wala kaming kamalay-malay na nagpapatayan na yung mga kasama namin…

Kill!

Wapak!

Oras na para magmerienda uli. Feeding program ito eh… Huling hirit bago kumain.

Jumpshot!

Bagbalik namin, nagbanlaw na kami tapos kumain ng biko. Bago kami umalis, sinilip namin yung isang area kung saan madalas nagmi-meeting ang mga government officials.

Ugali daw ng mga dolphin na pumunta sa shore pag may sugat sila at nararamdaman nilang mamamatay na sila. Natagpuan nila ang isang malaking dolphin (more or less 6ft) sa shore. Ni-try daw nila i-save yung dolphin ngunit wala din, namatay din yung dolphin. Nilibing nila ito. After ilang years, hinukay nila yung skeleton nito at sinabit sa ceiling. Sniff sniff… Yung necklace na nakasabit sa dolphin buto naman ng ahas.

Banlaw banlaw pa kayo ha… Lulusong din naman kayo sa marine clay na kulay green… Eeewwwness…

Pagbalik namin low tide na. Hindi makalapit sa shore yung bangka namin kaya bumaba na kami para maglakad. Ang sumalubong sa pagbaba namin ay napakalambot na marine clay. Si Cha may talent sa paglalakad sa marine clay. Kaming lahat hirap na hirap samantalang sha parang huling bumaba ng bangka at unang narating ang shore. Haha.

Nagkaubusan ng alcohol at wet wipes pagdating namin sa van ni Uncle Sam para matangal ang essence ng marine clay sa mga balat namin. Hinatid na kami ni Uncle Sam sa Saltimboca.

Gabi na kami nakarating ng Saltimboca (pics taken kinabukasan nung may araw na). Nagmamadali kami kasi hinahabol namin ang ANP Negros Showroom na nagsasara ng 7pm. Kaso hindi mashadong cooperative ang mga tao sa Saltimboca. Parang tinatamad silang ihatid kami sa mga room namin at ayaw din ibigay agad yung mga susi namin. Ayus sana yung ammenities kasi may pool at jacuzzi pa sila. Kaso sana mas welcoming yung staff. After 100 years, hinatid din kami sa rooms namin. Nilapag lang namin yung mga bag namin tapos gorah na sa Negros Showroom buti na lang walking distance lang ito sa Saltimboca.

Pagdating namin (705pm) sarado na. Kinatok namin at nakiusap kami sa isa sa mga staff na baka pwede kami sumaglit kasi maaga ang flight namin bukas at 9am pa sila magoopen. Sabi ni ate, try na lang daw namin sa Robinsons kasi mas late sila nagsasara. Kaso narinig kami ng Store Manager at pinagbigyan kami. Yey! Thank you po! Pinagbuksan kami kaya nakabili kami ng mga pasalubong. Buti na lang mababait at accommodating yung mga tao sa ANP, hindi gaya sa Saltimboca. Hmp!

Nagpaturo din kami sa mga staff kung pano pumunta sa Manukan Country kung san balak namin magdinner. Winner yung isaw. Malamang pagbalik namin sa Manila highblood na kaming lahat. At nagtry din kami ng talaba (tumataginting na P20 ang isang plato. Akala namin isang  piraso lang yung P20 na talaba. )

Dahil may Calea cake na utang sa amin si Honeylette, nagpautnaw kami ng mga kinain namin sa Manukan Country. Nilakad namin pabalik ang Calea. Medyo malayo sha kaya yung iba nag-jeep na. Haha.

Yung mga nag-jeep, nauna sa Calea at nagorder na.

Ice Cream cake (top) and Blueberry Cheesecake (bottom)

Yummmm…

Hindi ko alam yung pangalan ng lahat ng cakes. Favorite ko yung Blueberry Cheesecake. May touch ng cinnamon. Gusto namin tikman lahat ng cakes pero busog na busog na kami at nahirapan na kami ubusin yung cakes na libre ni Honeylette. Hehe.

Pagkatapos ng cakes, balik na sa Saltimboca para magpahinga. Kelangan uli magising ng maaga para mamili ng pasalubong at dahil maaga pa ang flight ni Boss Gelaine pabalik ng Gensan.

 

Danjugan Island Marine Reserve and Sanctuaries

+639273037668

Saltimboca

15th St. – Lacson St., Bacolod City, Negros Occidental

‘+639328779488

Calea

Lourdes – C Bldg., Lacson St. Bacolod City, Negros Occidental (034) 433-8664

20. Volunteer for a cause

After nine years, I came back to Rizal National Science High School (RNSHS) for a medical mission organized by the alumni. Rowie and I arrived early and the venue was already packed. We were briefed on our assignments and off we went.

I was assigned to the Hepatitis Screening. Only people who tested negative on the screening are allowed to receive the vaccine for medical reasons that are beyond me. Together with Frances, another alumni (Batch 6), we went to the screening area to meet the student volunteers.

Hepatitis Screening Team
(From left to right) Faye, Maggy, Tin, Third, Me, Raffy, Frances, Michelle

After the introductions, we reviewed the tasks assigned to each member and started to break the ice before the program starts officially.

Me: Who is the youngest one here?

*Kids point to the boyscout – Third

Me: Batch? Year?

Third: Batch 15, Grade seven.

Wow. I almost forgot. Grade seven. Batch15, huh? Sigh.

Kids: Ate, how about you?

Frances: Batch 6

Me: Batch 2

Kids: *Jaw drops*

God. I feel ooold. I can’t blame them. Batch 15… Batch 2. Yes, time flies so fast, kids. Watch out. Haha.

Kids: How old are you?

Frances: 20

Me: 18

Yeah. That was a bad sign. Changing and hiding your real age is never a good sign. Tsktsktsk.

Volunteer doctors and nurses

The nurses who will be helping us arrived and the show started. But after 30 mins people stopped rushing to our area. They prefer the long lines for the free vitamins and medical consultation with the doctors. So, our team was pretty ‘relaxed’ compared to the other services offered. Frances and I took turns inviting people to come over and get screened. Boy, it was hard to sell the free screening to the people. Majority of them were scared of needles. In the end, the nurses asked us to try it ourselves just to keep them busy. Ha! In the end, even the nurses were trying to pull other customers to get screened.

Too bad I had to leave early because of a previous commitment, so I grabbed an early lunch and said good bye to the rest of the alumni.

I want to this again. Tiring? Yes. But it was fulfilling as well. Good job guys!

Potted Potter

Pahinga muna sa Bacolod posts (may dalawang araw pa akong hindi nagagawa). Mashadong mahaba ang mga Bacolod posts eh. Kaya ito na lang muna…

Ang agenda ko ng umaga: Medical Mission sa Rizal National Science High School (RNSHS) organized by the alumi. Kaso kelangan ko umalis ng mas maaga para makaabot sa Potted Potter. Plus, nasa akin ang printed tickets namin kaya bawal ako malate.

Official Poster

With my nihon-esque family, we enter the theater. Habang nagaantay na magstart ang play, napansin namin yung isang actor na hawak yung libro. In character agad! Talagang inantay namin kung gagalaw sha o hindi. Gumalaw naman sha… pero hindi niya nililipat ng page yung binabasa nya. Tapos may nag voice over.

Show starts. Potted Potter squeezed all seven Harry Potter books in 70 minutes. Hindi ko ma-imagine kung pano itatawid ng dalawang actors (Jesse Briton and Gary Trainor) ang seven books ng silang dalawa lang.

Jesse & Gary
Photo c/o ClickTheCity.com

Ang dami naming tawa. Ibang level ang energy nila Jesse at Gary. At kahit nasa Balcony kami nakaupo, kitang kita pa din ang mga facial expressions nila. Winner ang mga props, Hogwarts train, fire-breathing dragon and the wands. Shempre may live Quidditch Match pa na favorite part ni Jesse. Kumpleto ba ang Quidditch kung walang Golden Snitch? Shempre hindi. Hahaha. May mga song and dance number pa!

Photo from ClickTheCity.com

Ang galing nung nagsulat ng play. Hindi nakakasawa yung mga jokes. Bilib din ako kila Jesse at Gary kasi ang bilis nila mag-adapt sa culture natin. Pinagaralan talaga bago sila sumabak sa entablado.  Tapos tatlong shows na sunod sunod sa isang araw. 30 mins lang ang pahinga nila sa pagitan ng mga shows na yun. X.X Definitely a must-see for all the Harry Potter fans out there. Yung ibang nanood nga naka-costume pa. Hehehe.

After ng play, pinagisipan namin kung san kakain kasi nagugutom na kami. Habang naglalakad at nagiisip kumain, nagkkwentuhan kami tungkol sa Cam Norte trip ni Mi.

M: Rio, party tayo sa birthday mo.

R: Sige, San?

M: Sa Calaguas.

R: Ikaw na ang madaming pera.

M: 2k plus lang yung nagastos namin.

R: Talaga? Go!

Boom! Sabog nanaman ako neto. Hahaha.

Maya-maya konti, napagkasunduan namin pumunta kami ng Little Tokyo dahil nagccrave kami ni Mi ng Japanese food at naghahanap din sha ng flour na pang gawa ng mochi. Habang nagddrive si Mi papuntang Little Tokyo, napagusapan ang paghahanap ko ng navigator. Kelangan ko ng lalaking navigator. Haaayy… Ang hirap naman… Pansamantagal, si Dha muna. Haha.

Pagdating ng Ltitle Tokyo, nag-grocery na si Mi para sa mochi nya. At dahil maaga pa, sarado pa yung mga kainan. Lungkot… Plan B. Market Market ang bagsak namin para kumain sa Sushi King. Natawa ako kasi napansin kong may tofu ang order naming tatlo. Kay Dha, sizzling fish and tofu. Sakin naman tofu don. Ang order naman ni Mi sushi at spicy noodles na may tofu.

Hindi kumpleto ang isang meal ng walang dessert. Dinayo pa namin ang Slice sa dulo ng Bonifacio High Street para nagdessert at matikman ang pinagmamalaki nilang Choco Yema cupcake.

(From top to bottom) Choco Yema, Rocky Road and Candyland Choco cupcake

Moist yung Choco Yema cupcake kaya masarap. Gagayahin ko ito. Haha. Yung Rocky Road masarap din. May touch of banana. Yung Candyland, medyo dry yung cupcake pero bumawi sa icing. Gawa sa mamahaling butter yung icing kaya masarap.

Choco Stirrer for Mi

Isang block ng bittersweet chocolate at mainit na gatas. Yum…

Citrus Burst for me

Coffee + Orange tapos may bonus na granola. Hindi ko feel yung granola kaya hindi ko ginalaw. Masarap naman yung coffee. Ang unang malalasahan mo yung asim factor ng orange tapos mawawala at mapapalitan ng coffee. Kaso hindi ko na naubos kasi inaantok na ako… Wrong move.

Kay Dha naman Naked Dark Chocolate. Purong cacao tapos may milk at sugar na nakahiwalay. Ikaw na ang bahala magtimpla. Tinikman ni Dha ngunit hindi kinaya ng powers nya. Para sa isang tao na hindi naglalagay ng creamer sa kape nya at uber konting asukal, matindi talaga yung Naked Dark Chocolate kasi binuhos nya lahat ng milk at sugar sa chocolate ng walang alinlangan.

Habang nagdedessert, napagusapan ang pagdating ng pasko at plinano na namin ang Christmas party ng Kuku-core. Overnight stay sa Taytay. May dalawang choices:

1) Tea party sa Picnic Grove, meaning nakadress lahat with matching hat (lakas lang ng trip) or

2) Rent ng bahay tapos party sa garden.

Paguusapan pa sa email kung anong mangyayari. Sana may raffle uli sa party. Haha.

Slice:

G/F Bonifacio High Street Central, West Superblock, 7th Ave cor 29th St Fort Bonifacio, Taguig (02) 565-1998